




ราชกิจจานุเบกษา พระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงาน (ฉบับที่ ๙) พ.ศ. ๒๕๖๘ เมื่อ ๗ พฤศจิกายน ๒๕๖๘
· กฎหมายนี้ มีผล ๗ ธันวาคม ๒๕๖๘ (พ้นสามสิบวันนับจากประกาศในราชกิจจานุเบกษา)
· หน่วยงานรัฐที่จ้างบุคคลธรรมดามาทำงานในลักษณะจ้างเหมาบริการ โดยจ่ายค่าตอบแทนการทำงานสำหรับระยะเวลาทำงานปกติเป็นรายวัน รายเดือน หรือระยะเวลาอื่น และหน่วยงานดังกล่าวเป็นผู้ควบคุม กำกับ ดูแลการทำงานของบุคคลที่มาทำงาน
· หน่วยงานรัฐให้บุคคลดังกล่าว มีวันหยุดประจำสัปดาห์ วันหยุดตามประเพณี วันหยุดพักผ่อนประจำปี วันลาป่วย วันลาคลอด
· วันและเวลาทำงาน เวลาพักได้ไม่น้อยตามสิทธิที่กำหนดไว้ในกฎหมายคุ้มครองแรงงาน (ตามหลักเกณฑ์และเงื่อนไขที่กำหนดในกฎกระทรวง)
· ลูกจ้างที่เป็นหญิงมีสิทธิลาเพื่อคลอดบุตรครรภ์หนึ่งไม่เกิน ๑๒๐ วัน หรือตามจำนวนวันที่กำหนดในพระราชกฤษฎีกา โดยได้รับค่าจ้างระหว่างลาแต่ไม่เกิน ๖๐ วัน หรือตามพระราชกฤษฎีกา (การจ่ายเงินให้นายจ้างจ่ายในอัตราร้อยละ ๕๐ ของค่าจ้างวันที่ลา)
· เมื่อใช้สิทธิลาคลอดบุตรแล้ว มีสิทธิลาต่อเนื่องเพื่อเลี้ยงดูบุตรได้อีกไม่เกิน ๑๕ วัน(ในกรณีที่บุตรมีภาวะการเจ็บป่วยที่เสี่ยงต่อการเกิดโรคแทรกซ้อน มีความผิดปกติหรือมีภาวะความพิการ) โดยต้องแสดงใบรับรองแพทย์แผนปัจจุบันประกอบการลาด้วย
· ลูกจ้างมีสิทธิลาเพื่อช่วยเหลือคู่สมรสซึ่งคลอดบุตรหนึ่งได้ไม่เกิน ๑๕ วัน โดยใช้สิทธิก่อนหรือในวันลาภายใน ๙๐ วันนับแต่วันที่คลอดบุตร (การจ่ายค่าจ้างในวันทำงานตลอดระยะเวลาที่ลาแต่ไม่เกิน ๑๕ วัน)
ที่มา ; ราชกิจจานุเบกษา