เมื่อเป็นผู้นำ จะทำยังไงจะแก้ปัญหาได้อย่างสร้างสรรค์

ว่ากันว่าปัญหาทุกอย่างมีทางออก แต่จะดีกว่าไหม ถ้าเราสามารถหาทางออกให้แต่ละปัญหาได้อย่างสร้างสรรค์ หรือที่เรียกว่า Creative Problem Solving โดยทั่วไปแล้วเรื่องการแก้ไขปัญหานั้น เราสอนกันตั้งแต่ในครัวเรือน ตลอดจนทำเป็นหลักสูตรสำหรับสอนกันในสถาบันการศึกษา ซึ่งก็คุยเรื่องนี้กันมาเป็นร้อยปีแล้ว แต่ก็ยังเป็นหัวข้อที่ยังเป็นที่นิยมในปัจจุบันและมีการศึกษาต่อยอดเพิ่มเติมข้อมูลกันมาเรื่อย ๆ เพราะปัญหาใหม่ ๆ ก็เกิดขึ้นตามยุคสมัยที่เปลี่ยนแปลงไปเช่นกัน  

ถ้าจะให้เข้าใจกันง่าย ๆ Creative Problem Solving คือ การแก้ปัญหาอย่างสร้างสรรค์ มีองค์ประกอบหลัก ๆ เป็น วิธีแก้ปัญหา และ กระบวนการแก้ปัญหา โดยการแก้ปัญหาอย่างสร้างสรรค์นั้น นับได้ว่าเป็นแนวทางของแต่ละบุคคลที่จะเลือกใช้และขึ้นอยู่กับประสบการณ์ในการเผชิญปัญหา ซึ่งทางออกที่แต่ละคนเลือกใช้แก้ปัญหานั้น บ้างก็เลือกใช้วิธีเดิมในการแก้ปัญหาเดิมซ้ำ ๆ โดยอาจหลงลืมที่จะคำนึงถึง วิธีแก้ปัญหา ว่าสร้างสรรค์หรือไม่ ดังนั้น คนที่เคยเจอปัญหาที่หลากหลาย ผ่านร้อนหนาวมามากกว่าย่อมมี กระบวนการแก้ปัญหา ที่นำมาสู่การเลือกเฟ้นวิธีการแก้ปัญหาที่ดีที่สุดในแต่ละสถานการณ์ได้มากกว่า

แต่ก็ใช่ว่า ผู้มีประสบการณ์มาอย่างโชกโชนจะแก้ปัญหาได้อย่างสร้างสรรค์กว่าผู้ที่มีประสบการณ์น้อยกว่าเสมอไป เพราะมนุษย์เรานั้นเรียนรู้ได้ตลอดเวลา หากได้คิดวิเคราะห์แก่นของปัญหาด้วยบทเรียนที่ผ่านมา ก็ยิ่งมีโอกาสศึกษาทางออกได้มากกว่าและดีกว่า แต่แล้วแบบไหนล่ะที่จะใกล้เคียงกับคำว่า แก้ปัญหาอย่างสร้างสรรค์  

การแก้ปัญหาอย่างสร้างสรรค์ คือการแก้ปัญหาที่ต้นเหตุ และคำนึงถึงความยั่งยืนของการแก้ไข ไม่ใช่แค่แก้ไขสถานการณ์เพียงครั้งคราว แต่สุดท้ายปัญหาอาจจะกลับมาอีกครั้งและทวีความรุนแรงเกินแก้ไขมากขึ้นด้วย นอกจากนี้แล้ว การแก้ปัญหาอย่างสร้างสรรค์อาจนำพามาซึ่งนวัตกรรม สิ่งดีใหม่ ๆ ที่นอกจากจะขจัดปัญหาให้หมดไปแล้ว ยังอาจสร้างสิ่งดี ๆ สร้างรายได้ หรืออาชีพเพิ่มมากขึ้น ยกตัวอย่างจากปัญหาการจัดส่งอาหาร แต่ก่อนหากเราต้องการจัดส่งอาหารถึงบ้านก็จะมีข้อจำกัดแค่อาหารบางประเภท หรือต้องเป็นร้านอาหารใกล้เคียงเท่านั้น แต่ในปัจจุบันปัญหานี้ถูกแก้ไขอย่างสร้างสรรค์ด้วยการจัดทำแอปพลิเคชั่นเพื่อวางระบบเรื่องการจัดส่งอาหารให้ถึงมือลูกค้าจำนวนมากขึ้น ข้อมูลชัดเจนขึ้น จัดส่งได้รวดเร็วและแก้ไขได้อย่างยั่งยืนมากยิ่งขึ้น กลายเป็นธุรกิจใหม่ที่สร้างรายได้มหาศาล และสร้างงานให้ผู้คนจำนวนมาก 

สำหรับขั้นตอนการแก้ไขปัญหาเชิงสร้างสรรค์สามารถทำได้ง่าย ๆ ด้วยวิธีการดังต่อไปนี้

1.ทำความเข้าใจปัญหา

    ก่อนคิดแนวทางในการแก้ไขปัญหาเราจำเป็นต้องเข้าใจปัญหาให้ได้รอบด้านจากการสำรวจข้อมูล สอบถามความเห็น และระบุปัญหาที่แท้จริงออกมาก่อน เพื่อสรุปปัญหา ตลอดจนวางเป้าหมายในการแก้ไข 

2.เสนอแนวทางการแก้ไขให้ได้มากที่สุด

     การแก้ไขปัญหาเชิงสร้างสรรค์จำเป็นต้องสร้างกรอบความคิดและแนวทางในการแก้ไขปัญหาให้ได้รอบด้านมากที่สุดเพื่อให้เราเห็นมุมมองต่าง ๆ มากขึ้น เช่น การสมมุติให้ตัวเราเองเป็นบุคคลที่อาจกำลังเผชิญปัญหา มองปัญหา หรือรับฟังปัญหานี้ เป็นต้น

3.เตรียมการเพื่อปรับใช้

     ขั้นตอนในการเตรียมความพร้อมคือส่วนที่ช่วยให้แนวทางการรับมือปัญหาของเราสามารถใช้งานได้จริงและมีประสิทธิภาพ ซึ่งเราจำเป็นต้องวิเคราะห์จากสิ่งที่สนับสนุนและอุปสรรคที่อาจเกิดขึ้นได้ระหว่างการแก้ไขปัญหาเพื่อให้ได้วิธีการรับมือที่ดีที่สุด 

4.วางแผนในการแก้ไขปัญหา

ขั้นตอนนี้มีความซับซ้อนและต้องละเอียดเล็กน้อยเนื่องจากเราต้องวิเคราะห์แนวทางแก้ไขจากข้อจำกัดของบริษัท เนื้องาน บุคคล และทรัพยากรที่มีเพื่อให้การแก้ไขปัญหาของเราสร้างสรรค์ใช้งานได้จริง

5.ลงมือทำ

     เมื่อเราลงปฏิบัติจริงเราจะได้พบอุปสรรคและปัญหาที่อาจเพิ่มมากขึ้นจากจุดบอดที่เรามองข้ามไปจากแนวทางการแก้ไขปัญหาที่เราเลือกใช้ ด้วยเหตุนี้การจดบันทึก การเปรียบเทียบและวัดผลการแก้ไขปัญหาระหว่างการลงมือทำจะช่วยให้เราแก้ไขปัญหาได้อย่างยั่งยืนและสร้างสรรค์มากยิ่งขึ้น 

หากลองนำแนวคิดข้างต้น มาปรับกับการทำงานในสายการตลาด เช่น การแก้ปัญหายอดขาย ที่จำเป็นต้องมีความคิดสร้างสรรค์ ขอยกตัวอย่าง คุณอะกิระ คะกะตะ จากจังหวัดวากายามะ ประเทศญี่ปุ่น ซึ่งพอได้ศึกษาแนวทางการแก้ไขโจทย์การขายของเขา แล้วตกผลึกทางความคิดได้ว่าเบื้องหลังความเก่งกาจนั้นคือกระบวนการและเทคนิคแก้ไขปัญหาที่แตกต่างอย่างสร้างสรรค์นั่นเอง 

ครั้งหนึ่งคุณอะกิระได้รับโจทย์ให้ไปแก้ปัญหา ของบริษัทอสังหาริมทรัพย์รายหนึ่ง ที่พบประสบปัญหาการขายแมนชันโครงการหนึ่งของบริษัท ในจังหวัดฟุกุโอกะ โครงการนั้น ต้องมาหยุดชะงักเนื่องจากเปิดโครงการมาเป็นปี แต่พนักงานขายสามารถขายห้องไปได้เพียง 5 ห้องเท่านั้น จะสร้างต่อก็เกรงจะไม่คุ้ม จึงต้องปล่อยค้างไว้อย่างนั้น สภาพทางภูมิศาสตร์ของโครงการนั้น ล้อมรอบไปด้วยภูเขา ด้านหน้าเป็นทะเล ห่างไกลจากสถานีรถไฟและสถานที่จับจ่ายใช้สอยต่าง ๆ แม้แต่ร้านค้าสะดวกซื้อก็ไม่ได้อยู่ใกล้ในระยะที่สะดวก แม้แต่ตอนที่คุณอะกิระเองได้เยี่ยมชมโครงการครั้งแรก ยังถึงกับบ่นกับตัวเองในใจ ว่าใครกันนะมาสร้างสิ่งปลูกสร้างแบบนี้ไว้ในที่แบบนี้  

แต่หลังจากที่คุณอะกิระได้ลองวิเคราะห์ ปรับมุมมองในการนำเสนอ แล้วก็เริ่มนำเสนอลูกค้าในแบบของเขา สรุปว่า โครงการสามารถขายออกไปได้ 27 ห้อง ได้ค่าคอมมิชชันจากการขายครั้งนี้เป็นรายได้เทียบเท่าเงินเดือนของพนักงานประจำมากถึง 10 ปี โดยวิธีการแก้ไขปัญหาขายแมนชันแห่งนี้ของคุณอะกิระนั้น เริ่มจากพิจารณาว่าใครกันที่จะอยากพักอาศัย หรือเป็นเจ้าของที่นี่ แมนชันแห่งนี้มีจุดเด่นคืออะไร แล้วจึงเสนอขายให้กับกลุ่มเป้าหมายที่ถูกต้อง  

คุณอะกิระชูโรงด้วยข้อดีว่าเป็นสถานที่สุดพิเศษที่ห่างไกลมลพิษ อุดมไปด้วยประจุอิออนชนิดลบ โอบล้อมไปด้วย ทะเล ทุ่งนา ป่าเขา ลำธาร เหมาะกับเด็กนักเรียนที่ต้องการสมาธิในการอ่านหนังสือ เหมาะกับผู้สูงวัยที่ต้องการพักฟื้นหรือหลบหนีจากความวุ่นวายในเมือง อีกทั้งยังเดินทางสะดวกโดยรถยนต์ โดยลุงมักจะถามลูกค้าระหว่างที่คุณอะกิระพาชมโครงการเสมอว่า “ชอบธรรมชาติมั้ย” หลายคนมักจะตอบว่า “ชอบ” ลูกค้ารายหนึ่งเป็นผู้บริหารบริษัทใหญ่ เป็นที่น่านับถือและรู้จักคนมากมาย เสนอขายรายนี้ไป ก็ยังไปแนะนำลูกน้องตัวเองที่คิดว่าน่าจะอยากซื้อแมนชันนี้ให้มาเป็นลูกค้าขอคุณอะกิระอีก 2 คน ในขณะที่อีกรายหนึ่งเป็นทนายความขับรถสปอร์ตสุดหรู นอกจากซื้อให้ตัวเองแล้ว ยังซื้อให้คุณแม่ตัวเองอีกด้วย

Creative Problem Solving ในเรื่องข้างต้น คือ การแก้ไขปัญหาการเสนอขายอย่างสร้างสรรค์ ซึ่งจะสังเกตได้ว่า ผู้นำเสนอไม่ได้บิดเบือนข้อเท็จจริงใด ๆ ของโครงการอสังหาริมทรัพย์ดังกล่าว เพียงแต่ไม่นำเสนอในแง่ลบหรือเน้นย้ำให้ผู้รับสารมองแต่ข้อด้อยที่แทบไม่ต้องบอกก็พอจะเข้าใจได้เองอยู่แล้ว ซึ่งคนส่วนใหญ่มักจะติดอยู่ตรงจุดนี้ และยกเป็นปัญหาที่แก้ไม่ตกอยู่บ่อยครั้ง 

เพราะความคิดในแว่บแรกของมนุษย์จะตัดสินสิ่งที่มอง จากใช้ประสบการณ์ที่ผ่านมาเพื่อตัดสินคุณค่าว่าสิ่งนั้นดีหรือไม่ดี เหมาะสมกับตนหรือไม่ เช่น คนขายมองว่าบ้านห่างไกล ขายยาก ขายไม่ได้หรอก แล้วก็ขายไม่ได้ ส่วนคนซื้อก็คือคนทั่วไป อาจไม่ได้มีมุมมองที่ต่างไปจากความรู้สึกว่าห่างไกล ไม่น่าซื้อ หากทั้งผู้ขายและผู้ซื้อคิดเช่นนี้ ก็จะติดอยู่ในกรอบเดิม ๆ และตัดสินเรื่องราวต่าง ๆ ด้วยชุดข้อมูลที่ตนเองเชื่อว่าต้องเป็นอย่างนั้นอย่างนี้โดยไม่ได้ลองพลิกมุมคิดในด้านอื่นดูบ้าง ทำให้มักเสียโอกาสในหลาย ๆ เรื่องไปอย่างน่าเสียดาย

ดังนั้นกระบวนการในการแก้ไขปัญหา จึงควรเริ่มจากการปรับโฟกัสแล้วหามุมมองใหม่ ๆ แน่นอนว่าจะต้องเป็นมุมมองด้านบวกหรือข้อดี หากเรามัวแต่ไปเพ่งจุดโฟกัสแต่สิ่งที่เป็นข้อจำกัด ถึงแม้จะเป็นความจริงก็ตาม ก็ไม่ก่อเกิดประโยชน์แต่ประการใด หากแต่เพียงสร้างสรรค์ใหม่เปลี่ยนจุดยืน ลองพิจารณาข้อดีของสิ่งนั้น ๆ ว่ามี “คุณค่า” กับใคร แล้วนำเสนอในอีกมุมที่คนมองข้าม เพื่อนำเสนอวิธีการแก้ไขปัญหาได้ตรงความต้องการจริง ๆ มากขึ้น จากที่ได้ยกตัวอย่างมาข้างต้น คงพอเห็นวิธีการแก้ปัญหาอย่างสร้างสรรค์กันบ้างไม่มากก็น้อย เอาตัวเราออกจากปัญหา มองปัญหานั้นในมุมของคนอื่นบ้าง ตรึกตรองดูว่าอะไรคือสิ่งที่ต่างไปจากข้อมูลที่อยู่ตรงหน้า จะให้ดีมองในมุมของฝ่ายตรงข้าม ก็จะได้มุมมองใหม่ ๆ ที่น่าสนใจและอาจเป็นผลดีเกินกว่าที่คาดไว้ 

การพัฒนาตนเองในเรื่องอื่น ๆ >>>>>>  

ที่มา ; ทรูปลูกปัญญา 

เกี่ยวข้องกัน

50 ประเด็นท้าทายของผู้บริหารสถานศึกษา

“ผู้อำนวยการสถานศึกษาและรองผู้อำนวยการสถานศึกษา” 

หมวดที่ 1: สถาบันหลักของชาติ ประวัติศาสตร์ และคุณธรรมจริยธรรม

1. การบริหารจัดการหลักสูตรแบบบูรณาการเพื่อเสริมสร้างความรักชาติ ศาสนา พระมหากษัตริย์ด้วย การจัดการเรียนรู้เชิงกิจกรรม

2. การพัฒนาระบบการเรียนรู้แบบองค์รวมเพื่อขับเคลื่อนหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงด้วยการจัดการโครงงานชุมชน

3. การออกแบบกิจกรรมเชิงประยุกต์เพื่อขับเคลื่อนพระบรมราโชบายด้านการศึกษาของรัชกาลที่ 10

ด้วยแนวทางการเรียนรู้จากการปฏิบัติ

4. การจัดการหลักสูตรสังคมศึกษาแบบร่วมสมัยเพื่อพัฒนาการเรียนรู้ประวัติศาสตร์และหน้าที่พลเมืองด้วยการเรียนรู้เชิงประสบการณ์

5. การพัฒนานวัตกรรมการเรียนรู้เชิงดิจิทัลเพื่อเสริมสร้างอัตลักษณ์ไทยด้วยการจัดการสื่อและเทคโนโลยีการศึกษา

หมวดที่ 2: การจัดการเรียนรู้ตามพัฒนาการและสมรรถนะผู้เรียน

6. การบริหารหลักสูตรเชิงพัฒนาการเพื่อปรับการจัดการเรียนรู้ปฐมวัยและประถมศึกษาตอนต้นด้วยการจัดการตามช่วงวัย

7. การออกแบบการเรียนรู้เชิงรุกเพื่อส่งเสริม Active Learning และการคิดวิเคราะห์ด้วยการจัดการห้องเรียนแบบมีส่วนร่วม

8. การพัฒนาระบบการเรียนรู้ผสมผสานเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพการเรียนรู้ด้วยการจัดการเทคโนโลยีการศึกษา

9. การบริหารจัดการหลักสูตรสิ่งแวดล้อมศึกษาเพื่อส่งเสริมคุณลักษณะการอนุรักษ์ธรรมชาติด้วยการเรียนรู้จากสิ่งแวดล้อมจริง

10. การจัดการขยายผลนวัตกรรมการศึกษาเพื่อยกระดับคุณภาพการเรียนรู้ด้วยการถ่ายทอดแนวปฏิบัติที่ดี

หมวดที่ 3: การพัฒนาทักษะการอ่าน การเรียนรู้ และคุณลักษณะผู้เรียน

11. การบริหารจัดการห้องสมุดและแหล่งเรียนรู้เพื่อสร้างนิสัยรักการอ่านด้วยการจัดกิจกรรมส่งเสริมการอ่าน

12. การพัฒนาระบบประเมินทักษะการอ่านเพื่อยกระดับความสามารถตามมาตรฐาน PISA ด้วยการจัดการเรียนรู้เชิงวิเคราะห์

13. การออกแบบกิจกรรมพัฒนาผู้เรียนเพื่อเสริมสร้างจิตอาสาและคุณธรรมด้วยการจัดการกิจกรรมบำเพ็ญประโยชน์

14. การจัดการกิจกรรมลูกเสือและยุวกาชาดเพื่อพัฒนาภาวะผู้นำของนักเรียนด้วยระบบการฝึกอบรมเชิงปฏิบัติ

15. การบริหารจัดการสภานักเรียนและชมรมเพื่อส่งเสริมการเรียนรู้ประชาธิปไตยด้วยกระบวนการมีส่วนร่วม

หมวดที่ 4: การจัดการศึกษาเพื่อความเท่าเทียมและครอบคลุม

16. การพัฒนาระบบการเรียนรวมเพื่อส่งเสริมการเรียนรู้ของเด็กพิเศษด้วยการจัดการแบบสหวิชาชีพ

17. การจัดการสื่อและเทคโนโลยีการศึกษาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ของเด็กพิเศษด้วยสื่อการสอนเฉพาะทาง

18. การพัฒนาสมรรถนะครูและบุคลากรเพื่อยกระดับการจัดการเรียนรู้สำหรับเด็กพิเศษด้วยระบบการฝึกอบรมต่อเนื่อง

19. การออกแบบสภาพแวดล้อมการเรียนรู้เพื่อรองรับความต้องการของเด็กพิเศษด้วยการจัดการพื้นที่เรียนรู้แบบสากล

20. การสร้างเครือข่ายการดูแลเด็กพิเศษเพื่อการพัฒนาอย่างครอบคลุมด้วยระบบการทำงานแบบสหวิชาชีพ

หมวดที่ 5: การส่งเสริมผู้มีความสามารถพิเศษ

21. การจัดการหลักสูตรเฉพาะทางเพื่อพัฒนาศักยภาพผู้มีความสามารถพิเศษด้วยการเรียนรู้เชิงลึก

22. การออกแบบกิจกรรมเสริมศักยภาพเพื่อส่งเสริมพหุปัญญาของผู้เรียนด้วยการจัดการกิจกรรมตามความถนัด

23. การพัฒนาระบบการเรียนรู้ที่หลากหลายเพื่อตอบสนองความถนัดของผู้เรียนด้วยการจัดการแบบเลือกเรียน

24. การสร้างแพลตฟอร์มการแสดงออกเพื่อยกระดับ Soft Power ของผู้เรียนด้วยการจัดการเวทีแสดงศักยภาพ

25. การจัดการระบบสนับสนุนผู้เรียนเพื่อเข้าถึงการแข่งขันระดับสูงด้วยการเชื่อมโยงเครือข่ายการแข่งขัน

หมวดที่ 6: ความปลอดภัยและสวัสดิภาพในสถานศึกษา

26. การจัดการระบบความปลอดภัยเชิงป้องกันเพื่อสร้างสภาพแวดล้อมที่ปลอดภัยด้วยมาตรการรักษาความปลอดภัยแบบองค์รวม

27. การพัฒนาแนวทางความปลอดภัยเพื่อการจัดกิจกรรมนอกสถานที่ด้วยระบบการบริหารความเสี่ยง

28. การดำเนินการป้องกันยาเสพติดแบบครบวงจรเพื่อสร้างสถานศึกษาสีขาวด้วยกระบวนการมีส่วนร่วมของชุมชน

29. การจัดระบบติดตามและช่วยเหลือเพื่อดูแลนักเรียนกลุ่มเสี่ยงด้วยระบบการดูแลช่วยเหลือนักเรียน

30. การปรับปรุงโครงสร้างพื้นฐานเพื่อสร้างสภาพแวดล้อมที่เอื้อต่อสุขภาพด้วยการจัดการสิ่งแวดล้อมแบบยั่งยืน

หมวดที่ 7: การเข้าถึงและความเท่าเทียมทางการศึกษา

31. การจัดการศึกษายืดหยุ่นเพื่อลดการหลุดจากระบบการศึกษาด้วยการบริหารผ่านระบบการศึกษาทางเลือก

32. การบริหารจัดการดูแลเด็กกลุ่มเสี่ยงเพื่อสร้างโอกาสทางการศึกษาด้วยระบบการดูแลแบบบูรณาการ

33. การพัฒนาระบบสนับสนุนการเรียนรู้เพื่อส่งเสริมเด็กด้อยโอกาสให้เข้าถึงการศึกษาด้วยการจัดการทรัพยากรแบบเป็นธรรม

34. การจัดการระบบทุนการศึกษาเพื่อสนับสนุนเด็กยากจนให้ได้รับการศึกษาด้วยการบริหารจัดการทุนแบบครอบคลุม

35. การออกแบบการเรียนรู้ที่หลากหลายเพื่อให้เด็กทุกคนเรียนรู้ตามศักยภาพด้วยการจัดการแบบเฉพาะบุคคล

หมวดที่ 8: การพัฒนาครูและบุคลากรทางการศึกษา

36. การพัฒนาสมรรถนะครูแบบต่อเนื่องเพื่อยกระดับคุณภาพการสอนด้วยระบบการพัฒนาวิชาชีพครูสมัยใหม่

37. การพัฒนาครูสู่ความเป็นมืออาชีพเพื่อยกระดับการจัดการเรียนรู้ด้วยแนวทาง Active Learning และเทคโนโลยีการศึกษา

38. การจัดระบบสารสนเทศเพื่อการบริหารเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพการทำงานด้วยระบบการบริหารจัดการสมัยใหม่

39. การจัดการลดภาระงานครูเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพการสอนด้วยระบบการบริหารจัดการเอกสารอิเล็กทรอนิกส์

40. การจัดการสวัสดิการและสิ่งอำนวยความสะดวกเพื่อส่งเสริมคุณภาพชีวิตครูด้วยระบบการบริหารสวัสดิการแบบครบวงจร

หมวดที่ 9: การจัดการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 ด้วยเทคโนโลยี

41. การพัฒนาระบบการเรียนทางไกลเพื่อเพิ่มโอกาสการเรียนรู้ด้วยการจัดการแพลตฟอร์มการเรียนรู้ออนไลน์

42. การจัดการการสื่อสารและประชาสัมพันธ์เพื่อสร้างภาพลักษณ์สถานศึกษาด้วยระบบการสื่อสารดิจิทัลแบบบูรณาการ

43. การสร้างแพลตฟอร์มการเรียนรู้ยืดหยุ่นเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ตลอดชีวิตด้วยระบบการจัดการเรียนรู้ที่ยึดผู้เรียนเป็นศูนย์กลาง

44. การพัฒนาระบบ e-Learning เพื่อส่งเสริมความเสมอภาคทางการศึกษาด้วยการจัดการเนื้อหาดิจิทัลแบบครอบคลุม

45. การบูรณาการเทคโนโลยีเพื่อการเรียนรู้เพื่อยกระดับคุณภาพการศึกษาด้วยการจัดการนวัตกรรมการศึกษาสมัยใหม่

หมวดที่ 10: การแนะแนวและพัฒนาอาชีพนักเรียน

46. การพัฒนาระบบแนะแนวและดูแลสุขภาพเพื่อส่งเสริมพัฒนาการของผู้เรียนด้วยการจัดการดูแลแบบองค์รวม

47. การจัดการพัฒนาอาชีพนักเรียนเพื่อเตรียมความพร้อมสู่โลกการทำงานด้วยแนวคิด Learn to Earn

48. การยกระดับคุณธรรมและความโปร่งใสเพื่อสร้างองค์กรแห่งการเรียนรู้ด้วยระบบ ITA และการบริหารจัดการแบบมีส่วนร่วม

หมวดที่ 11: การพัฒนาชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพ (PLC)

49. การสร้างชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพเพื่อพัฒนาการจัดการเรียนรู้ด้วยระบบการทำงานร่วมกันของครู

50. การจัดการการวิจัยในชั้นเรียนเพื่อพัฒนานวัตกรรมการเรียนการสอนด้วยกระบวนการ PLC แบบสืบสวนสอบถาม 

ที่มา ; fb Wor Sri